Duvarlarımda süs oldu resimlerin Dört köşeli çerçevenden gülümsedin Ela gözlüm, biraz hırçındın önceden Şimdi ne haldesin, bilemem Yokluyor beni ansızın sessizliğim Ellere yar olmana dayanamıyorum Kimse umurumda değil, yanındır benim yerim Dokunsan ağlayacak şu kalbim Bir resmin kaldı başucumda, ağlıyor Hiçbir söz yüreğime merhem olmuyor Senin için yandığımı tüm dünya biliyor Böyle birden gitmek sana hiç yakışmıyor Resmini atmadım, bir köşeme sakladım Gitmek kolay olur sandım ama yanılmışım Ayrılık mutluluk verecekti hani aşkım? Aslında sadece ben kendimi kandırmışım