Snorretje

- Zo, Kroonenberg, donder nou maar weer eens op uit mijn 
spreekkamer
Ga maar buiten spelen met die tent
- Maar het regent, dokter
- Nou, dan ga je maar naar de conversatiezaal. Ik kan je 
nou niet
Gebruiken. Ik krijg straks een patient
- Maar ik zou bij u komen, dokter
- Half drie?
- Vijf voor half drie
- O, nou, ja dat kan. Dan bent u het
Pakt u dan maar twee stoelen en ga maar zitten... Op een 
daarvan
U bent hier nou een week, he? Kroonenberg is de naam, he?
- Hoe zegt u?
- U weet toch wel hoe u heet? Kroonenberg is de naam, zei 
ik
- De naam? Kroonenberg
- Ja, dat zei ik dus. Kroonenberg is de naam
- Kroonenberg. Wat gek... Ik heet ook Kroonenberg
- Zo, vindt u het hier leuk?
- Neeeeeeee
- U bent een beetje in de war he?
- Neeeeeeee
- Daar bent u hier toch voor? U bent toch een beetje in de 
war?
- Jawel
- Nou, laten we maar meteen beginnen. Doe ik u ergens aan 
denken?
- Neeeee
- Kom ik u niet bekend voor?
- Neeeee
- U bent niet zo positivistisch ingesteld he?
- Neeeee
- Zeg lijk ik niet een beetje op uw vader?
- Neeeee

Mijn vader had zo'n klein zwart snorretje onder zijn neus
- Ja, dat komt, de meeste patienten vinden, dat ik een 
beetje op hun vader
Lijk
- Ja?... Neee, mijn vader had zo'n klein zwart snorretje 
onder zijn neus
En zijn haar zat een beetje zo, schuin over zijn voorhoofd
- Jaja. Jaja. Dat komt dus nooit meer goed
Uw vader leek zeker een beetje op Hitler?
- Nee, mijn vader leek een beetje op mijn ome Dolf... En op
 koningin
Wilhelmina. Die had zo'n klein zwart snorretje onder zijn 
neus en zijn
Haar zat een beetje zo schuin over zijn voorhoofd. En hij 
deed altijd zijn
Arm schuin naar boven als er iemand binnenkwam
- Jaja. Dat komt nooit meer goed. Kunt u piano spelen?
- Jawel
- Verder ook gezond?
- Jawel
- Zeg, kent u het geheim van de smid?
- Jawel
- Doet u dat dan maar eens