Willy

Konstantin Wecker

Composição de: Costa Brado
Mei, Willy, jetz wo i di so doliegn sich, so weit weg 
hinter dera Glasscheibn, genau oa Lebn zweit weg, da denk i
 ma doch, es hat wohl so kumma müaßn, i glaub oiwei, du 
hast as so wolln, Willy.

Ogfanga hat des ja alles 68, woaßt as no: Alle zwoa san ma 
mitglaffa für die Freiheit und fürn Friedn, mit große Augn,
 und plärrt habn ma: Bürger laßt das Glotzen sein, kommt 
herunter, reiht euch ein! Und du warst halt immer oan Dreh 
weiter wia mir, immer a bisserl wuider und a bisserl 
ehrlicher.

Mia habns eana zoagn wolln, Willy, und du hast ma damals 
scho gsagt: Freiheit, Wecker, Freiheit hoaßt koa Angst 
habn, vor neamands, aber san ma doch ehrlich, a bisserl a 
laus Gfühl habn ma doch damals scho ghabt, wega de ganzen 
Glätzen, die einfach mitglaffa san, weils aufgeht, wega de 
Sonntagnachmittagrevoluzzer: d´Freindin fotzen, wenns an 
andern oschaugt, aber über de bürgerliche Moral herziagn! 
Die gleichn, Willy, die jetzt ganz brav as Mei haltn, weils
 eana sonst naß nei geht! Und du hast damals scho gsagt, 
lang halt des ned, da is zvui Mode dabei, wenn scho die 
Schickeria ihrn Porsche gegan 2 CV umtauscht, dann muaß was
 faul sei an der großen Revolution, mitlaffa ohne Denken ko
 hofft ma guat sei, aa ned für a guate Sach.

Gestern habns an Willy daschlogn,
und heit, und heit, und heit werd a begrobn.

Dann hast plötzlich mim Schlucka ogfanga, und i glaub, a 
bisserl aufgebn hast damals scho. I versteh di, des is ja 
koa Wunder, wenn man bedenkt, was alles wordn is aus de 
großen Kämpfer. Heit denkas ja scho mit 17 an ihr Rente, 
und de Madln schütteln weise an Kopf, wenn d´Muater iam Mo 
as Zeig hischmeißt und sagt, mach doch dein Krampf alloa, i
 möcht lebn, trotzdem, Willy, ma muaß weiterkämpfen, 
Página 1 / 3
kämpfen bis zum Umfalln, a wenn die ganze Welt an Arsch 
offen hat, oder grad deswegn.

Und irgendwann hast dann ogfanga, die echten Leit zum 
suacha, de wo ned dauernd "Ja Herr Lehrer!" sagn, hinten in
 dene Kneipn am Viktualienmarkt und am Bahnhofseck. Echter 
san de scho, Willy, aber i hab di gwarnt, aufpassen muaßt 
bei dene, weil des san Gschlagene, und wer dauernd treten 
werd, der tritt halt aa amoi zruck, aber du hast koa Angst 
ghabt, i kenn di doch, mia duad koana was, mei, Willy, du 
dummer Hund du, jetzt sickst as ja, wia da koana was duad.

Gestern habns an Willy daschlogn,
und heit, und heit, und heit werd a begrobn.

Sakrament, Willy! Warst gestern bloß aufm Mond gwesen oder 
aufm Amazonas in am Einbaum oder ganz alloa aufm Gipfel, 
drei Schritt vom Himme weg, überall, bloß ned in dera 
unselign Boazn!

I hab in da Früah no gsagt, fahrn ma raus, as Wetter is so 
glasig, die Berg san so nah, schwänz ma a paar Tag, wia 
damals in da Herrnschui, an Schlafsack und die Welt in der 
Taschn, aber du hast scho wiederamoi oan sitzn ghabt in 
aller Früah, und am Abnd hast as dann wiedar amoi zoagn 
müaßn, daßd doch no oana bist.

Am Anfang wars ja no ganz gmüatlich. Und natürlich habn ma 
den alten Schmarrn wieder aufgwärmt, wieder amoi 
umanandgstritten, wer jetz eigentlich mim Lehrer Huber 
seiner Frau poussiert hat am Faschingsball, sentimental san
 ma gwordn, so richtig schee wars, bis der Depp an unsern 
Tisch kumma is mit seim Dreikantschlüsselkopf, kloa, 
schwammig und braun. Und dann hat a uns gfragt, ob ma beim 
Bund gwesen san, na ja, des habn ma ja noch ganz lustig 
gfunden, und daß a so froh wär, daß jetzt wieder Ordnung 
kummt in die rote Staatssauce, und die Jugend werd ja aa 
wieder ganz vernünftig, und die Bayern wissens as eh scho 
lang, wos lang geht politisch, Willy, i hab gnau gwußt, des
 haltst du ned lang aus, und dann hat a plötzlich as Singa 
ogfanga, so was vom Horst Wessel. Hinten an de andern Tisch
Página 2 / 3
 habns scho leise mitgsummt, und dei Birn is ogschwolln, 
und plötzlich springst auf und plärrst:

Halts Mei, Faschist!

Stad wars, knistert hats. Die Luft war wiara Wand. Zum 
Festhalten. Da hätt ma no geh kenna, Willy, aber na, i 
verstehs ja, du hast bleibn muäßn, und dann is losganga an 
de andern Tisch: Geh doch in d´Sowjetunion, Kommunist! 
Freili, Willy, da muaß ma narrisch werdn, wenns scho wieder
 soweit is, aber trotzdem, laßn geh, hab i gsagt, der schad
 doch neamands mehr, der oide Depp, nix, hast gsagt, alle 
schadens, de oiden und de junga Deppen, und dann hat der am
 Nebentisch plötzlich sei Glasl daschlogn, ganz ruhig, und 
is aufgstanden, Willy, du dumme Sau, i hab di bei da Joppen
 packt und wollt di rausziagn, obwohl i´s scho nimmer 
glaubt hab, und du hast di losgrissen: Freiheit, des hoaßt 
koa Angst habn vor neamands, und bist auf ean zua und nacha
 hat a halt auszogn... Willy, Willy, warn ma bloß weggfahrn
 in da Früah, i hätt di doch no braucht, wir alle brauchen 
doch solche, wia du oana bist!

Gestern habns an Willy daschlogn,
und heit, und heit, und heit werd a begrobn.
Página 3 / 3