De geest van het verzet

Eet je je bord niet leeg?

De aardappelen zijn aangebrand, moeder

Aangebrand? Ik proef niets

Toch zijn ze aangebrand, moeder

Ach... ze zijn helemaal niet aangebrand. Ze zijn even 
aangezet

't Geeft niet moeder. Ik had toch geen trek

Kind, je kan toch niet van de wind leven. Vooruit, eet nog 
wat.  't Is juist
smakelijk, zo'n knapperig korstje. Mmmmmmm, verrukkelijk. 
In de oorlog hadden we ons
buikje d'r aan rond gegeten

Maar het is geen oorlog meer, moeder

Nee, dat hoef je me niet te vertellen. 't Is vrede. Nou, 
mooie vrede

Wat ga je doen?

Ik ga naar boven, mijn transistor repareren

Dat kan toch ook hier gebeuren

Ik kan mijn hoofd er niet bij houden als jij tegen me praat

He, blijf nou gezellig hier, ik praat heus niet tegen je

Goed, ik zal 't effe aanzien

Effe aanzien! Als ik zeg dat ik niet tegen je praat, dan 
praat ik toch niet tegen je
zeker. Trouwens, wanneer praat ik tegen je? Ik krijg nogal 
de kans. Een ouder krijgt
tegenwoordig nogal de kans om een mond open te doen.
Evengoed doodzonde van dat kostelijke eten. Dat kan ik nou 
zeker weggooien. Nou, dat
vertik ik ten eeuwige dage. Ik heb in mijn leven te veel 
honger gekend.  't Is funest voor mijn lijn maar ik gooi 
geen eten weg.
He, wat smaakt dat gemeen. Ja, je moet rekenen, 't is nou 
koud, en de aardappels zijn
aangebrand. Had jij 't nou maar opgegeten toen het nog 
lekker warm was! Toch had je
hier onder de oorlog nog een moord voor gedaan, weet je 
dat? Toen aten we nog wel
hele andere dingen. Ik zal nooit vergeten; die keer dat ik 
op hongertocht was naar
Friesland. De hele godganselijke dag had ik op mijn fietsje
 door de sneeuw geploeterd. En nou denk jij natuurlijk dat 
dat een gewone fiets was. Nee, dat was geen gewone fiets.
Weet je wat voor 'n fiets dat was?

Een fiets met houten banden

Ja, een fiets met houten banden. Enfin, ik had geen gevoel 
meer in mijn benen he. En
als je nou denkt dat ik bij die boeren ook maar een kruimel
 eten had losgekregen. Dat
komt, ik had het tafelzilver van oma bij me om te ruilen, 
maar ja, ze hadden
natuurlijk al genoeg van dat spul bij mekaar geplunderd. En
 een honger dat ik had.
Toen zeg ik eindelijk tegen zo'n boer, ik zeg: Meneer, u 
hoeft me niets mee te geven,
maar geef u me nou alstublieft een hap eten, want anders 
val ik hier dood voor uw
voeten neer.
Nou geef ik jou te raden wat die boer tegen mij zegt?

Je kan een hap varkensvoer krijgen

Ja, je kan een hap varkensvoer krijgen, zegt die boer tegen
 me. Nou, dat liet ik me
heus geen twee keer zeggen hoor. Ik heb zitten smullen 
alsof het taart was. Och, och,
wat een vreselijke tijd. En toch, ja, en dat zal jij wel 
gek vinden natuurlijk, maar
toch kan ik er af en toe gewoon naar terugverlangen. 'k 
Weet niet, er was toch een
andere mentaliteit onder de mensen.
Er was toch een gevoel van, ja, hoe zal ik het nu zeggen...

Saamhorigheid

Ja, saamhorigheid. En vooral als je, zoals ik, in het 
verzet zat, dan had je toch ook
je mooie momenten. Je had toch het gevoel dat je 
gezamenlijk tegen de vijand streed
voor je idealen. Nou, kom daar tegenwoordig es om. Het gaat
 weer allemaal om dit,
hoor. Iedereen knokt weer voor zijn eigen standje. En de 
mensen, die beter weten,
verheffen die hun stem? Nou, vergeet 't maar. Ze huilen 
allemaal mee met de wolven,
want ze hebben allemaal boter op hun hoofd. Allemaal. Om 
van de jonge mensen nog maar
niet te spreken. Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst. 
Nou, mooie toekomst. Nee... 't is net wat oom Harry zegt.
Hoe zegt oom Harry dat ook alweer?

De geest van het verzet is dood.

O, doet-ie het weer? Gelukkig. Dan kunnen we weer genieten.
 Ala ze nou maar niet van
die Duitse schlagers gaan geven. Ik heb in mijn leven te 
veel Duits moeten aanhoren.
Trouwens, nog steeds. Wat dat betreft is er niets 
veranderd. Ze hebben zich weer
overal ingedrongen. Straks kom jij ook nog met een Duitse 
meid thuis. Nou, als ik een
moffin als schoondochter krijg, dan zal je mij niet horen 
zeggen: Landgenoten, het is

goed! Niet dat de Nederlanders zoveel beter zijn. Jan 
Cremer, dat is ook een
Nederlander. nou, tel uit je winst. Niet dat ik dat boek 
schokkend vind hoor. Als je
door de hel bent geweest, dan ben je niet meer te schokken.
 Nee, weet je wat ik het
vind? Ik vind het zielig. En daar schrijven ze dan nog 
lovende artikelen over in de
krant. Ik heb 't zelf gelezen. Maar ach, hoe kunnen die 
critici daar nou ook een
gefundeerd oordeel over geven. Die zijn toch niet in het 
verzet geweest, zeker.
Trouwens, de hele pers in Nederland is door en door 
fascistisch. En de VARA holt ook
achteruit. Ze willen de mensen verdoven, he? 't Is allemaal
 seks, seks en nog es seks
wat de klok slaat. Nou, volgens mij is het je reinste 
fascisme. Niet dat ik iets tegen
seks heb, begrijp me goed. Je vader en ik hebben ook wel 
eens seks gehad, dat mag je
gerust weten. Ik heb niets tegen seks, als het maar zuiver 
is.
He, kan dat ding nou niet zachter. Die Bietelmuziek hoeft 
heus niet zo hard. Ze hebben
toch al van die doordringende stemmen. Dat jij daar voor je
 plezier naar luistert. Net krolse katten. En ik ben heus 
niet de enige die dat vindt, president Soekarno heeft ze 
ook verboden. Nou, net goed. Het is toch ook een schandaal 
zeker. Die snotneuzen zijn miljonair en een verpleegstertje
 kan krom liggen voor d'r salarisje. En die doet tenminste 
nuttig en menslievend werk! Smerige fascistentroep. Ik 
begrijp jou niet he, dat je zo'n ordinair akelig ding koopt
 van je geld. Had liever een abonnement op het 
Concertgebouw genomen. Dan had je tenminste waardevolle 
muziek gehoord. Beethoven, Bach.
O, Beethoven is toch zo prachtig he. Weet je wat ik zo mooi
 vind van Beethoven, de 5e symfonie...  Hoe is 't ook weer.
Wat ga je doen? Blijf nou gezellig hier

Ach mens, krijg de kolere

't Zou goed zijn als er weer een oorlog kwam. Daar zou hij 
van opknappen!