Ել ու թող իմանա աշխարհը
Որ արդար է քո ճանապարհը
Ել ու թող, որ ազնիվ կռիվդ
Երկնքում հաստատի պատիվդ
Պռե՛գոմեշ
Ա՛ռ հա՛ գոմեշ
Պռե՛րե՛ գոմեշ
Ա՛ռ հա՛ գոմեշ
Տա՛ր հա՛ գոմեշ
Պռե՛րե՛ գոմեշ
Նա անհնազանդ է ու քար
Աչքերում ապրում է լուռ պայքար
Կյանքը հողի հետ մենամարտ
Հաղթահարում է իր հոգով անպարտ
Մեկն է բնության օրենքը
Կամքն ուժեղ գտնում է ելքը
Ու շարունակում տալ սերունդներ
Մեկն է բնության պահանջը
Որ մտքից հանի նահանջը
Չի կարող երբեք նա հանձնվել
Ել ու թող իմանա աշխարհը
Որ արդար է քո ճանապարհը
Ել ու թող, որ ազնիվ կռիվդ
Երկնքում հաստատի պատիվդ
Պռե՛գոմեշ
Ա՛ռ հա՛ գոմեշ
Պռե՛րե՛ գոմեշ
Ա՛ռ հա՛ գոմեշ
Տա՛ր հա՛ գոմեշ
Պռե՛րե՛ գոմեշ
Página 1 / 2Ցավն են անցկացնում դանդաղ
Սարերից հոսող ջրերը պաղ
Տաք արյունը գույնն է բախտի
Բռնած ուղիդ ոչինչ էլ չի խախտի
Página 2 / 2