Het was juli 1972. Hilversum 3 bestond al, het CDA nog
niet. DS-70 had zich net
uit het kabinet teruggetrokken en een kilo jonge goudse
kaas kostte vijf
gulden. In Vietnam was het oorlog, en de familie Bijlo was
op vakantie in een
idyllisch huisje in de duinen van Vlieland. Vader en
dochter lagen al dagenlang
met een vakantie-griepje in het stapelbed, er was nog geen
incest, en daarom
gingen we met zijn drieen naar zee. Mijn moeder voorop, dan
ik en dan mijn
broertje. In een treintje
Het was een warme dag en de lucht moest wel blauw zijn want
de zon scheen de
hele dag. Er zat nog geen gat in de ozonlaag, of misschien
was het er wel, maar
we wisten er niets van. Het verzengend hete duinzand
schroeide onze tere
kindervoetjes. De zee rook naar zee, patat en zonnebrand.
Op het strand
aangekomen trapten mijn broertje en ik binnen een halve
seconde in precies
dezelfde kwal. Er was nog geen asaron
Wel Duitsers, die een middeltje hadden, dat de kwallejeuk
vertienvoudigde. Kan
je nagaan wat er gebeurt als je in de Rijn flikkert
Mijn broertje groef een kuil voor een ander, ik viel erin.
Ik vond een grote
schelp, die een oude handgranaat bleek te zijn, die we
onmiddellijk aan de
rechtmatige eigenaars konden teruggeven
En zo kon het gebeuren dat er aan het eind van de dag een
Hollands en een Duits
treintje over het strand boemelden
Página 1 / 2"Zonsondergang met jou aan zee, wij zitten samen op een
duin en jij kijkt voor
twee. De zon, de zon, het strand, het strand, de zee, de
zee, zonsondergang met
jou aan zee."
Weet je wat ik nou zo jacabareter vind aan de zee? Altijd
als ik de zee hoor
denk ik: "Gadverdacabarete, Veronica."
Omdat ze vroeger op dat schip zaten. Daar is de vervuiling
van de Noordzee
eigenlijk begonnen
Página 2 / 2