Już cienie wpełzają od drzewa w południe Powietrze nad ziemią faluje i drga Znów zegar zapomniał wydzwonić dwunastą Jest wszystko tak samo, a jednak nie tak Czas utknął w pół drogi jak człowiek zmęczony W gałęziach z westchnieniem zatrzymał się wiatr Tak samo jak wtedy, tak samo jak wtedy Jest wszystko tak samo, a jednak nie tak Jest wszystko tak samo, a jednak nie tak Iskrami rumianku dopala się trawa A we mnie wspomnienie nie gaśnie, lecz trwa I wracam, unosząc Twój obraz w pamięci Jest wszystko tak samo, a jednak nie tak Jest wszystko tak samo, a jednak nie takPágina 1 / 1