Już cienie wpełzają od drzewa w południe
Powietrze nad ziemią faluje i drga
Znów zegar zapomniał wydzwonić dwunastą
Jest wszystko tak samo, a jednak nie tak

Czas utknął w pół drogi jak człowiek zmęczony
W gałęziach z westchnieniem zatrzymał się wiatr
Tak samo jak wtedy, tak samo jak wtedy
Jest wszystko tak samo, a jednak nie tak

Jest wszystko tak samo, a jednak nie tak

Iskrami rumianku dopala się trawa
A we mnie wspomnienie nie gaśnie, lecz trwa
I wracam, unosząc Twój obraz w pamięci
Jest wszystko tak samo, a jednak nie tak

Jest wszystko tak samo, a jednak nie tak