Na jaula se agacha o orangotango En kaĝo kaŭras la orangutango. Para ele, um toco de árvore representa Por li skeleta arbostump' figuras Uma floresta nativa e em vez de uma manga la praarbaron, kaj anstataŭ mango Meia laranja suja sobre a terra duonoranĝo sur la ter' malpuras. Por uma corda, ele escala como se por cipós Tra ŝnur' li grimpas kvazaŭ tra lianoj. Em vez de galhos, grades de ferro se entrelaçam Anstataŭ branĉoj fera krad' aĵuras.
Oh, virtuoso das árvores, suas mãos Ho, arba virtuozo, viaj manoj A quatro balançam o corpo elástico kvarope svingas la elastan korpon, Que em todos os nervos e órgãos kiu en ĉiuj nervoj kaj organoj Me reflete, zombando da minha feiura spegulas min, mokante mian turpon. Eu, homem, irmão seu pelo sangue Mi, homo, frato via laŭ la sango, Invejo sua curva leve como o voo envias vian flugfacilan kurbon E sua adaptação de forma, oh, orangotango kaj vian formadapton, ho orango.