Chambre Douze

   A               E7     A        A           E7/B  A7/C#
Ik vond een wat vergeelde foto van onze eerste automobiel,
            D              A   F#m  Bsus4         B    Esus4   E
dat was een kanjer van een auto,    met nog een reservewiel;
A              E7       A        A7/C#               Dsus4    D
en we staan er met zijn tweetjes kinderlijk gelukkig naast,
D              D#dim7 A/E                D           C#
opgespaard met kleine beetjes, maar toch hogelijk verbaasd,
       F#m                         E/B                A7sus4    A7
dat we zo iets konden kopen ook al was het maar tweedehands,
    D                       A/C#  F#m   Bm      E7      Asus4    A
nou hoefden we niet meer te lopen en we leerden ijverig Frans.

[Verse 2]
   A             E7     A             A              E7/B    A7/C#
We waren een reislustig stelletje, we wilden naar de Côte d’Azur,
          D               A   F#m   Bsus4         B       Esus4  E
naar zo’n typisch Frans hotelletje, niet de luxe, niet te duur;
A           E7   A      A7/C#                Dsus4    D
allebei een zomerblouse maakten wij er ons entree,
D            D#dim7  A/E           D              C#
en we kregen chambre douze met een venster aan de zee,
             F#m             E/B           A7sus4           A7
er stond een bed met ijzeren pootjes, zo’n ouderwetse twijfelaar
      D          A/C#     E7                      A
en we pelden apennootjes, o, wat hielden we van elkaar.

[Verse 3]
   A               E7     A        A           E7/B  A7/C#
En nooit vergeet ik die lampetkan, ik zette haar altijd zachies neer,
   D                   A   F#m          Bsus4   B       Esus4   E
ze was een tikkeltje gebarsten en in de spiegel zat het weer;
        A            E7     A         A7/C#                Dsus4 D
maar je kon er in je badpak lopen tot aan de middernachtse maan
   D                D#dim7  A/E       D                  C#
en stond het kleine venster open, dan zagen we onze auto staan.
                           F#m        E/B                A7sus4    A7
De vensterbank en de pompelmoezen, de lege flessen vin rosé,
       D               A/C#  F#m   Bm    E7       Asus4    A
jong geluk in 'chambre douze'     aan de Méditerranée.

[Verse 4]
           A        E7      A            A        E7/B A7/C#
De laatste dag, het laatste ijsje en een hand van de patron,
   D                        A   F#m      Bsus4  B               Esus4   E
de radio speelde 'n vrolijk wijsje en we zongen mee van C’est ci bon;
A                   E7    A           A7/C#                Dsus4    D
toen zijn we in ons eigen rijtuig met open dak naar huis gesjeesd,
   D            D#dim7  A/E           B7              C#
we waren zelden zo ge - lukkig en nog nooit zo rijk geweest.
A                         F#m                E/B                A7sus4    A7
Als we later in een suite sliepen dachten we nog aan die twijfelaar
A      D                           C#m           D              E7            Asus4    A
en dan hoorden we weer die pootjes pie-pen en we kropen dichter bij elkaar.