Uśmiech jej coś w sobie ma
Chociaż nieuchwytny tak
Lecz on właśnie urzekł mnie
Chociaż ją z widzenia znam
I jej twarz w pamięci mam
To tak mało o niej wiem

A ona, a ona nie mówi nic
Jej uśmiech, ten uśmiech
Czy ze mnie drwi?

Uśmiech, w którym trwa od lat
Fascynuje cały świat
Bo cóż kryje uśmiech ten?
Smutek, nudę, może fałsz
Żal do minionego dnia
Któż odpowiedź na to da?

A ona, a ona nie mówi nic
Jej uśmiech, ten uśmiech
Czy ze mnie drwi?

Dużo starsza jest, to fakt
O niecałe pięćset lat
Lecz cóż dla mnie znaczy to?
W Luwrze wisieć trudno tak
Może więc doczekam dnia
Że wyjść zechce ze swych ram?

A ona, a ona nie mówi nic
Jej uśmiech, ten uśmiech
A ona, a ona nie mówi nic
Jej uśmiech, ten uśmiech
A ona, a ona nie mówi nic
Jej uśmiech, ten uśmiech
A ona, a ona nie mówi nic
Jej uśmiech, ten uśmiech
Czy ze mnie drwi?