Na wesela przychodził z klezmerami
Wagabunda, co zadanie miał
Bawić gości żartami, piosenkami -
Lud żydowski go badchanem zwał

Najsłynniejszy - Herszele Ostropoler -
Chociaż wnukiem Baala Szema był
Wciąż popadał w kłopoty i niedole
Mimo sławy w wielkiej biedzie żył

Herszele wojował radością!
A jego bronią był śmiech i śpiew!
Więc prosty lud go darzył miłością
Lecz we władcach budził gniew!

Baruch zadrwił: Oddajcie mi pieniądze!
Ja każdemu według potrzeb dam!
Badchan odrzekł: Ja biednych spis sporzadzę!
Ty bogaczy namów, rabi, sam!

Gdy złodzieje do domu się włamali
Biedny badchan nawet nie wpadł w zlość
Tylko westchnął: Jak razem poszukamy
Może prędzej tu znajdziemy coś!

Herszele wojował radością!
A jego bronią był śmiech i śpiew!
Więc prosty lud go darzył miłością
Lecz we władcach budził gniew!

Ostropoler artystą był szczęśliwym
Bo zrozumiał sens najmniejszej z ról
Że na świecie złym i niesprawiedliwym
Aktor władcą jest, a widzem - król!

Herszele wojował radością!
A jego bronią był śmiech i śpiew!
Więc prosty lud go darzył miłością
Lecz we władcach budził gniew!