Agora escurece lá fora Nun mallumas ekstere Aqui dentro flameja uma vela Ene flagras kandel' E através do cérebro correm as imagens Kaj tra la cerbo kuradas la bildoj De uma garrafa de pé sobre a mesa Staras surtable botel'
Eu folheio sem pensar Mi foliumas senpense Uma revista velha Tra malnova gazet' Nesta noite eu estou com certeza entediado Kaj ĉi-nokte mi certe enuas Na profunda quietude En la profunda kviet'
Por que ela ainda faz falta? Kial daŭre ŝi mankas? Eu não a quero mais Mi ne volas ŝin plu Por que eu ainda escuto a voz Kial daŭre mi aŭdas la voĉon Mesmo em confusão e barulho? Eĉ en kaoso kaj bru'?
E o vermelho me faz falta Kaj min mankas la ruĝo Onde será que ele está agora? Kie estas ĝi nun? Não era o vermelho do fogo Ĝi ne estis la ruĝo de fajro Mas sim o de uma folha morta no outono Sed de morta foli' en aŭtun'
Eu só queria compor Mi nur volis komponi Uma pequena canção para ela Etan kanton al ŝi Mas nesta noite as palavras se tornam Sed ĉi-nokte la vortoj fariĝas Besteiras ou ironias Stultaĵoj aŭ ironi'
E, se você não se opor Kaj se vi ne kontraŭas Eu vou parar agora Tiam ĉesas mi nun E esperar uma nova ocasião Kaj atendos por nova okazo Ao nascer da lua Je la leviĝ' de la lun'