Purpurowe żagle pierwszych snów
Wyruszają w morze znów, i znów
Małych kapitanów czeka wielka droga
Pierwszy szlak, drugi szlak
Gubią się nadzieje, gdzieś na skalnych progach
Snu nam brak i szczęścia brak

Granatowe żagle drugich snów
Wyruszają w morze znów, i znów
Razem z kobietami budujemy domy
Pierwszy raz, drugi raz
Zawieszamy gniazda, gdzieś na skałach stromych
Mamy czas, wciąż mamy czas

Wypłowiałe żagle trzecich snów
Wyruszają w morze, brak nam słów
Nauczeni w szkole skrywać to, co boli
Śnimy, że, śnimy, że
Znów się narodzimy, znów się połączymy
Żeby żyć nie bardzo źle