Duvarlarımda süs oldu resimlerin
Dört köşeli çerçevenden gülümsedin
Ela gözlüm, biraz hırçındın önceden
Şimdi ne haldesin, bilemem

Yokluyor beni ansızın sessizliğim
Ellere yar olmana dayanamıyorum
Kimse umurumda değil, yanındır benim yerim
Dokunsan ağlayacak şu kalbim

Bir resmin kaldı başucumda, ağlıyor
Hiçbir söz yüreğime merhem olmuyor
Senin için yandığımı tüm dünya biliyor
Böyle birden gitmek sana hiç yakışmıyor

Resmini atmadım, bir köşeme sakladım
Gitmek kolay olur sandım ama yanılmışım
Ayrılık mutluluk verecekti hani aşkım?
Aslında sadece ben kendimi kandırmışım