D

[Verse 1]
       D                        A
Als ik ergens een gig heb of ik moet gewoon gaan spelen
       C                          A7
Zit de kleedkamer meestal vol met enthousiaste fans
            D                                 A
Ik heb geen manager die mij wegstopt, of zegt dat ze mij vervelen
           C                             A7
Hoe mysterieuzer hoe meer succes, nou ik blijf gewoon een mens
        D                             G
Want ik ben zo in de wolken als ik de planken kan bestijgen
        A                                               D
Soms na honderden kilometers zitten denderen achter het stuur
        D                           G
Weer en wind, nacht en ontij, wegwerkers en filevorming
         A                                        D
Maar pas als ik mijn gitaar omhang begint het avontuur

[Verse 2]
            D            A
Daar is die andere Manus die zichzelf Armand noemt
    C                             A7
Waarvan ik sta te kijken, wat die allemaal beweert
          D                         A
Als ie de mensen laat voelen wat ze met gevoel bedoelen
          C                                A7
En dat ie dat dan op muziek zet is volgens mij niet zo verkeerd
     D                           G
O ik dank hemel en aarde, dat ik dit zomaar kan maken
        A                                                   D
Hoe dit mij kon overkomen, daar ben ik zelf nog steeds niet uit
            D                           G
Vooral niet twijfelen aan jezelf, het publiek kent geen genade
        A                                              D
En stug doorgaan met je ding doen totdat je wordt uitgeluid
A

[Verse 3]
          D                               A
En als ik van het podium stap, dan ben ik in een andere wereld
         C                           A7
Staat de tijd die anders doortikt, gewoon een tijdje stil
           D                              A
Dan flitst alles wat er gebeurt is, op de planken door mijn gedachten
        C                             A7
Hoor ik amper wat ze zeggen en zie ik door een cyber bril
   D                               G
De zaal is al weer leeg, als ik de gitaarkoffer dichtmaak
    A                                            D
Dan voel ik waar elke muzikant mee om moet leren gaan
    D                                  G
The loneliest moment in your life, zei ooit Nina Simone
        A                                               D
Want de mensen gaan naar huis en laten jou daar eenzaam staan

[Verse 4]
      E                                B
En ik zou feest willen vieren, want ik heb ‘t ‘em geflikt men
          D                              B7
Maar iedereen die gaat naar bed, en alle kroegen zijn al dicht
    E                              B
Dus houd ik mij maar in en doe net of het doodgewoon is
       D                                  B7
Zet de bakens voor de terugtocht want het wordt weer langzaam licht
       E                                 A
Als ik weer naar huis toe bolder maak ik onderweg een praatje
       B                             E
met de pompbediende van het 24uursstation
       E                            A
Oh, ik heb ze allemaal leren kennen door de velen jaren
    B                                             E
Van Swentibold tot Bolder, en van Voetpomp tot De Zon

[Verse 5]
           E                       B
En heel de lange weg naar huis overpeins ik wat gespeeld heb
           D                          B7
Krabbel ik kreten op mijn bloknoot en stuur ik met mijn knie
E                               B
Goed zijn betekent beter worden dan je was tot nog toe
       D                                  B7
Alweer vlekken op mijn teksten van dat verrekte broodje brie
        E                              A
Om niet gek te worden van geluk heb ik heel wat moeten leren
            B                                       E
Dat roem en geld zat, dus echt geen verkoudheid voorkomt
       E                          A
Dat je op zijn tijd moet eten, en op zijn tijd moet slapen
       B                                                E
En dat klatergoud afbladdert als het applaus weer is verstomd